kendi üzerimde cinayet işlemek istiyorum

...bu ciddi bir konu...cinayet...bir başkasının hayatını rızası olmadan sonlandırmak. Peki rızası olsaydı bu cinayet olur muydu? Ya peki sonlandırdığın kendi hayatın olsa ne olurdu? intihar?...kastettiğim  beden denilen etsel yığın değil, o çok basit bir konu olurdu.Sen bana zihninde çirkin çirkin konuşan seni yoldan çıkartan ses cümbüşünü boğazlayabiliyor musun ondan bahset. En olmadık yerde, çok keyif aldığın bir anda, hatta tam da şen kahkalar atıyordun ve anlamsızca konuşmaya başlamadı mı bitti ve gitti dediğin o anılar yumağı..

Peki ne yapacaksın bir köşeye çekilip ağlayacak, o değerli göz yaşlarınla daha da mı besleyeceksin onu...ya da zihninde kusursuz bir cinayet planı yapabilirsin..çok kan akar ve çok derin yaralar oluşur belki ama hayat denilen filiz tekrar yeşermeye başlar bir yerinden...Sebebi bedenin ısrarla direnmesi. Yeniden başlamaya programlanması. Her zaman yeni bir umut olduğuna inanması. Onun anıyla, dertle kederle işi yok. Bazen bir koku duyarsın mesela ne kadar da tanıdıktır..içinde bir şeyleri ürpertir, bedenin tepki verir, devinime geçer ve zihin hatırlamaya çalışır ama hayır hatırlayamazsın..Hatırlayan seninle konuşan kafandaki böcekler değil, konuşan bedenindir.. Sen çoktan unuttun değil mi? faili meçhullerin arasına çoktan karıştı katliamın..Ama ısrarla devam için çalışan etten kalıbın her şeyi dün gibi hatırlamaya devam ediyor...çünkü ruhunu sarmalayan o muazzam mekanizma tamamen yeni bir günü karşılamaya programlı, hiç bir anıyı silmeden, unutmadan içindeki tüm kara delikleriyle sadece devam etmek isteyen bir hayvan..Zihin ise sadece kusursuz bir katil yok etmeyi, parçalamayı, yırtmayı isteyen...O da bir zamanlar tertemiz ve masum idi, hayat diyelim hayat onu çığırından çıkarttı...peki hayvan bedeninin umarsızca koşarken sen ona nasıl yetişebilirsin, tabi ki kusursuz bir cinayet planıyla....unutarak....her şeyi yapabilen sen gerçekten unutabilirsin. Asıl unutmaya, geçmişle bağını sağlayan acı anıların atar damarını kesmeye cesaretin var mı? tabi bir de kesilen damarla beraber yok olabilecek daha fazla anının gidişine göz yummak gerçeği var......unutmak şanlı cinayettir derim ben..planı sana kalmış olan....